De drie mensen die tijdens mijn nachtelijke voorlezingen daadwerkelijk luisteren naar wat ik zeg, en zo nu en dan tussen de regels door luisteren, weten dat ik voor meisjes net zo onbereikbaar ben als voor de belastingdienst. Ze kunnen wel kloppen, maar ik doe toch niet open.
Op de een of andere manier - wellicht door mijn voormalige toch redelijk homofiele kapsel – leken meisjes ook nooit op een romantische manier geïnteresseerd te zijn in wat ik zoal te bieden heb. Ik leefde een rustig leventje, met de wolken en de bloemen en de Zweedse balletjes. Maar sinds ik tegen de kapper Doe maar wat! -zei, en mijn weelderige haarbos op de koude plavuizen belandde, is mijn leven totaal veranderd.
Mijn korte haar zorgt er niet alleen voor dat bakvissen nu plotseling geheel belangeloos hun lichaam aan mij ter beschikking stellen, maar vooral vrouwen - en dan bedoel ik vrouwen van in de dertig - hebben het op mij voorzien. Ze reageren op me alsof ik een wandelend stuk chocolade ben. Ja. Sinds het licht van de zon weer weerkaatsen kan in de talgspiegel op mijn voorhoofd, ben ik een lustobject voor rijpe vrouwen. Ze knipogen naar me in de trein terwijl ik heel onschuldig HubbaBubba-bellen zit te blazen. Ze fluiten me na op straat, en in de rij bij de supermarkt drukken ze hun grote vieze tieten tegen mijn ruggetje. Nog nooit heb ik me zo’n ding gevoeld als de afgelopen weken. En dat bedoel ik niet positief.
Mailtjes van mannen die vragen of ze me langs de A13 in mijn kont mogen neuken doen me niet zoveel meer, dat went. Nieuw is dat ik dezelfde mailtjes nu ook van vrouwen krijg. Er was laatst zelfs een toiletjuffrouw die me gratis wilde laten plassen als ze mocht kijken óf na afloop mijn handen mocht aflikken. Het baart me zorgen. Ik ben ook maar een mens. Met gevoelens, en emoties. Ik ben geen Furby die je mag kietelen wanneer je maar wilt.
Bovendien: de eerste en laatste keer dat ik een meisje aanraakte was in groep zes, toen klasgenootje Didi een paar van mijn Flippo’s in haar kutje had verstopt. Ik moest ze er zelf uitpielen. Dit nooit weer, dacht ik toen. En nu, dik tien jaar later ziet het ernaar uit dat ik wel zal moeten. Van alle kanten wordt er aan me getrokken. Maar ik weiger. Iets wat Yolanthe ook een keer zou moeten doen. Ik ben zoveel meer dan een lichaam om te aanbidden. Zoveel meer dan een zoete snack op je SAS-dag. Ik laat mijn haar weer groeien, en hoe hard die oestrogeenjunkies ook kloppen: ik vertik het om de deur open te doen. Leuker kan ik het niet maken.
HOOIII MENSAAAA!!! IK WEET HET DAT IK ZO LANG AL NOTHING HEB GESCHREVE TO JULLIE MY LOVERS AND MY FRIENDSS AND MUCH FANS!!!! IK BEN ECH GEWOON DE VLIEG IN JE BACO KEN JE WEL ZEGGE HAHAHA. mja nu weer ff in lage letters want jullie denke nu netulijk dat ik weer een vehaal hebt ma neee! het zit nammelijk zo dat ik een RECLAMEDEAL hebt binnengesleept gesloopt geslepe. JAA ECH!!! net als die man van de appie reclames want hij is ook niet echt zeggen ze!! OMG!!! haha die gast is ech ziek mja. NOU MA NU KOMP DUS DE RECLAME: VRIJDAG MOT IEDEREEN NA SOURCE ON STAGE KOME want TIM gaat dan ze seksverhale voorleze!!! HAHA HIJ is echt zo shamelesss! NOT NORMAL! Ik snapt ook echt niet dat iemand daar natoe zout gaan want ik heb heel lang stage gelope en dat was echt KUT. mja. Oh ja en ik moest ook nog zegge dat je bij TED kaarte ken winne zodat je niet hoef te BETALE!!! zo nou das wel beter want voor die acht euro koopt Vanity iets van twee extensions!!!!!
Nu menseee dat was me reclameboodschap, ik von het welleuk!!! HAHA!!!
LOVE 2 ALL you on tha WEBZZZ and to ADSL BROADBAND LOVERRS on the WORLD and TO KPN for MAKING THE LOVEEEE AND JENNIFER LOPEZ!!!
XXX!!!!!!!!
Kimberley K.
(SOURCE ON STAGE / 12 JUNI / 22.00u - 05.00u / EKKO UTRECHT)
Ik weet het. Ik ben een slecht mens. Ik heb je zomaar in de steek gelaten. Na duizenden noodkreten in mijn mailbox was het ene Maartje (als ik haar naam goed heb verstaan) die vannacht mijn ogen opende. Terwijl ik mijn booty aan het shaken was in een Amsterdamse bar/dancing stapte ze op me af en zei “Jij bent toch Tim van de Avonturen? Beter ga je weer een keer wat bloggen.” Nadat ik eerst ongeveer zes keer ” Dit is HEEL raar!’ riep, kon ik niet anders dan haar beloven om per direct weer te beginnen. Bij deze.
(En dat ik even uit je leven leek te zijn verdwenen, heeft alles te maken met mijn nieuwe liefde Twitter, en mijn nieuwe baan bij TED!)
