Benen met een zachte G
11 april, 2007
Ik ben in de war. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik ijsbeer wat door mijn kamer alsof het de wachtkamer van de dokter is en ik ieder moment naar binnen kan worden geroepen om van een of andere voetwrat afgeholpen te worden. Ik voel een misplaatste opwinding door mijn lijf gieren. Alsof ik heb gezeten voor het misbruiken van een minipony en ik nu toch weer heel erg geil word van iets met vier poten en een voederbak.
Ik stort mezelf met mijn gezicht omlaag op mijn bed, ik kruip wat omhoog en kan nog net naar buiten kijken maar ik zie mijn straat helemaal niet. Ik zie alleen maar die twee goddelijke gladde hompen. Hompen vlees die ik nooit eerder heb gezien, waarvan ik niet wist dat ze bestonden.
Ik was er vrij zeker van dat ik toch echt niet te porren was voor het vrouwelijk lichaam, maar vorige week bevond ik me tijdens een debatavond over seks en internet in één ruimte met de mooiste, gladste, meest ontzagwekkende vormen van het heelal: de benen van Goedele Liekens. Natuurlijk had ze heel veel, en vast ook heel interessante dingen te vertellen over hoe seksualiteit de laatste jaren onder invloed van het internet is veranderd. Maar het interesseerde me geen reet. Ik hóórde haar niet eens. Als het debat over de geloofwaardigheid van Vlaamse wasmiddelreclames was gegaan, had ik dat ook prachtig gevonden.
Tijdens de pauze van het debat liep ik langs de benen, niet geheel toevallig natuurlijk. Ik bestelde nonchalant een biertje en probeerde dichterbij te komen. Ik wilde die dingen aaien. Niet zoals een man haar zou aaien omdat hij haar flamoes in wil, maar gewoon zoals je je allerzachtste knuffelbeer zou knuffelen. Gewoon op m’n knieën, m’n armen om de benen heen, en dan zo langs de binnenkant van haar benen omhoog waarna ze even verbaasd zou giechelen, maar me daarna bij wijze van toestemming een aai over m’n bol zou geven. Net voordat mijn handen het wat kleffe gedeelte van de vrouw zouden bereiken, zou ik stoppen. Zelfs als Goedele aanmoedigend namen van Vlaamse pralines begint te kreunen. Vrouwen doen mij echt he-le-maal niets, maar soms zijn het net vinexhuizen: je wordt er niet warm of koud van maar de badkamer zou je best een keer willen gebruiken omdat de tegeltjes zo mooi glimmen.
Categorie: Columns
Gelezen: 1086”
Gerelateerde posts:
Reageer